Onkologia

Tlenoterapia hiperbaryczna w onkologii

Podstawowymi metodami leczenia nowotworów jest radioterapia i chemioterapia, są one nakierowane na niszczenie komórek nowotworowych jednak działają również na zdrowe tkanki a tym samym powodują wiele uciążliwych i bolesnych powikłań.

Tlenoterapia hiperbaryczna poprzez poprawę mikrokrążenia,  przede wszystkim zwiększenie rozpuszczalności tlenu w osoczu, prowadzi do zwiększenia natlenienia oraz dostarczenie odpowiedniej ilości substancji odżywczych do komórek całego organizmu. Umożliwia to zapoczątkowanie procesów regeneracyjnych uszkodzonych tkanek uszkodzonych w trakcie walki z nowotworem (kości, skóra oraz błony śluzowe). Poważnym powikłaniem związanym z przyjmowaniem chemioterapii jest leukopenia, polegająca na zmniejszeniu liczby komórek odpornościowych. Tlenoterapia hiperbaryczna poprawia funkcjonowanie układu odpornościowego poprzez wpływ na leukocyty, działa bakteriobójczo i grzybobójczo oraz hamuje wytwarzanie toksyn przez bakterie beztlenowe.

Tlenoterapia hiperbaryczna jest skuteczna w leczeniu powikłań po radioterapii takich jak: uszkodzenia tkanek miękkich i kości, objawowe reakcje popromienne w pęcherzu moczowym, jelitach i krtani, neuropatii nerwu wzrokowego wywołanych promieniowaniem, zapalenia odbytu i martwica mózgu.

U pacjentek po mastektomii zabiegi w komorze hiperbarycznej skutecznie wspomagają leczenie ran po operacji, poprawiają unaczynienie napromieniowanych tkanek, pomaga w leczeniu infekcji a tym samym zapobiega utracie tkanek, co mogłoby uniemożliwić późniejszą rekonstrukcję piersi.

U pacjentów z nowotworem dołu migdałowego i/lub podniebienia miękkiego leczonych za pomocą radioterapii tlenoterapia hiperbaryczna poprawia zdolność przełykania, zmniejsza suchość błony śluzowej jamy ustnej z powodu uszkodzenia ślinianek oraz ból w obrębie jamy ustnej.

Korzyści płynące z zabiegów tlenoterapii hiperbarycznej:

  • zwiększenie wrażliwości guzów litych na chemioterapię i radioterapię
  • regeneracja uszkodzonych tkanek
  • zmniejszenie poziomu czynników martwicy nowotworu i markerów stanu zapalnego
  • przyśpieszenie leczenie trudno gojących się ran
  • przyśpieszenie leczenie wrzodów układu trawiennego
  • poprawa funkcjonowania układu odpornościowego
  • działanie bakteriobójcze oraz grzybobójcze
  • wzmacnianie kurczliwości jelit – poprawa perystaltyki jelit
  • oddziaływanie na szpik kostny- tworzenie komórek krwi i komórek macierzystych
  • poprawa samopoczucie pacjenta
Bibliografia:

Teguh i wspł., 2008
Selvendiran i wsp., 2009